Ερωτεύονται οι άνθρωποι σήμερα ;

Καθώς παρατηρώ τους ανθρώπους γύρω μου , αναρωτιέμαι αν ερωτεύονται πια. Θλυβερές εικόνες ζευγαριών που δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για τον σύντροφό τους παντού. Ο έρωτας παρατηρώ πως αλλάζει με τις δεκαετίες. Η γενιά των παπούδων μας κατέληγε σε γάμο έπειτα από κάποιο προξενιό και η γενιά των γονιών μας το άλλαξε αυτό , αφού το μεγαλύτερο ποσοστό παντρέφτηκε 'από έρωτα ' .Η γενιά η δικιά μας όμως ; Κι αυτή με την σειρά της άλλαξε τα δεδομένα. Ο έρωτας απομυθοποιήθηκε στον βωμό άλλων κριτηρίων. Πάει η εποχή που θαύμαζες το μυαλό του ή την γλυκιά ομορφιά της, όλα αυτά αντικαταστάθηκαν από άλλα κριτήρια : Χρήματα και κοινωνικό status . Και καταλήγουν σε γάμο με ανθρώπους που δεν νιώθουν το παραμικρό, απλά τους προσφέρουν ασφάλεια ή και γόητρο στον κύκλο τους , ή μάλλον στον ψεύτικο κύκλο τους που αγωνίστηκαν να χτίσουν. Ούτε μαλώνουν πια. Τι περίεργο ! Να μην μαλώνεις με το ταίρι σου, σαν να μην υπάρχει λόγος και αιτία για τίποτα. Όλα τα όνειρα περιορίστηκαν σε πολυτελείς διακοπές, ακριβό αυτοκίνητο και ένα σπίτι σε μια καλή περιοχή.Άραγε που να πήγαν τα βλέμματα φωτιά , εκείνα τα βλέμματα που σε έκαναν να νομίζεις πως η καρδιά σου θα σπάσει κυριολεκτικά ; Που πήγε η ανυπομονησία να τον δεις κι όταν τον έβλεπες ήσουν έτοιμη από τη μία να λυποθυμίσεις κι από την άλλη να τρέξεις μαζί του μακρυά από όλα. Μαζί με όλα αυτά , ουσιαστικά χάθηκαν τα συναισθήματα. Μα καλά , δεν νιώθουν ; Πώς συμβιβάζονται έτσι απλά για την ίδια την ζωή τους ; Γι αυτό σήμερα δεν υπάρχουν ποιητές. Αλλά άσε τους ποιητές. Δεν νιώθουν άρα δεν πονάνε κιόλας. Που πήγαν τα μεθυσμένα παλικάρια που ξημερωνόταν έξω από την πόρτα της καλής τους , με το λα'ι΄κό τραγούδι στην διαπασόν στο αυτοκίνητό τους; Πάνε πια αυτά . Πού χρόνος για τέτοια, πρέπει να εξασφαλισθούν οικονομικά και κοινωνικά , και αυτό γιατί ; Μα για να είναι ευτυχισμένοι . Μόνο που έκαναν λάθος το κενό της ευτυχίας δεν καλύπτεται με πράγματα..ίσως για κάποιες ώρες ή και μέρες , αλλά μετά τους αφήνει πάλι άδειους . Κι ύστερα θέλουν κι άλλα κι άλλα κι άλλα. Κρίμα, εκεί που τα ψάχνουν , δεν θα τα βρουν ποτέ!